كه : « اين محموم است ، و هر محمومى متعفّن الاخلاط است ؛ پس اين متعفّن الاخلاط است » كه حمّى علّت ثبوت تعفّن اخلاط است در ذهن ، نه علّت آن است در خارج . و متكلّمون مسلك ديگر اختيار نموده‌اند و گفته‌اند كه : عالم [ الف - 210 ] حادث است ، و لا بدّ است از محدثى ؛ اگر آن ممكن و حادث است تسلسل يا دور مىشود ، و اگر قديم است ثابت است مطلوب ؛ از جهت آن كه قدم مستلزم وجوب است . و اين مسلك متمشّى به طريق اوّل است ، ليكن در اوّل وجود را منقسم نموده ، و در ثانى حدوث را منقسم نموده و آن را منشأ استدلال نموده‌اند ، و اوّل اجود است . و لهذا مصنّف اختيار اين نحو نموده كه غير طريق متكلّمين است .